Muzeum Lubuskie im. Jana Dekerta w Gorzowie Wlkp.

      Siedzibą Muzeum jest dawna willa miejscowego fabrykanta, Gustawa Schroedera, położona na terenie Przedmieścia Santockiego, wybudowana w latach 1903-1904.

Willa została wzniesiona w stylu eklektycznym z przewagą neobaroku, określanym także mianem neobaroku berlińskiego, który cechuje elegancja formy i detalu. Obiekt założony na planie wieloboku jest budynkiem murowanym, tynkowanym, całkowicie podpiwniczonym, wykonanym w technologii tradycyjnej. Jest to dwukondygnacyjna budowla z poddaszem użytkowym, nakryta dachem mansardowym. W połaciach dachu - facjatki. W części południowo-zachodniej budynku wtopiona jest w narożnik sześcioboczna wieża. Od strony południowej w pięcioosiowej elewacji wyodrębniony ryzalit z okazałym balkonem. Elewacja zachodnia, pełniąca funkcję reprezentacyjną, posiada główne wejście ujęte w dekoracyjny portal zwieńczony trójkątnym naczółkiem. W elewacji północnej znajduje się loggia, a nad nią taras, obecnie oszklony i zadaszony. Natomiast w elewacji wschodniej znajduje się taras z balustradą wypełnioną płaskorzeźbami, wychodząca krótszym bokiem na stronę południową. W poszczególnych elewacjach zastosowany został bogaty detal architektoniczny wykonany w piaskowcu.
Reprezentacyjna klatka schodowa z ażurową balustradą i profilowaną poręczą, prowadzącą na piętro, wykonana została z drewna dębowego. Na parterze i piętrze zachowana jest dekoracyjnie potraktowana stolarka drzwiowa i boazerie. Z wyposażenia zachowały się kominki: na parterze marmurowy z lustrem w stylowej dębowej ramie, a drewniany na piętrze. Ozdobą marmurowej sieni są przeciwległe lustra w stylowych ramach.

W poszczególnych elewacjach należy wyróżnić następujące detale:
- od strony wschodniej architektoniczna oprawa drzwi na taras, od strony południowo-wschodniej wyjątkowej urody balustrada tarasu z fryzem zoomorficznoroślinnym wykonanym w piaskowcu.
- od strony południowej elewacja pięcioosiowa, a na jej osi ryzalit z balkonem. Ryzalit pośrodku zamknięty trójkątnym frontonem zwieńczonym miedzianym "globem" obwiedzionym splotem kabli z elementami symbolizującym pioruny. Balkon z artystycznie kutą żelazną balustradą.
- od strony zachodniej budynku główne wejście ujęte w bogato zdobiony w piaskowcu portal w formie architektonicznej ze zwornikiem w kształcie pełnoplastycznej głowy lwa.
- w narożniku płd.- zach. wieża trzykondygnacyjna nakryta łamanym dachem baniastym.
- od strony północnej elewacja wzbogacona portalem w architektonicznej oprawie ze zwornikiem przedstawiającym głowę kobiety jako personifikację powroźnictwa.
- w części parteru od strony płn.-wsch. loggia ujęta w arkady, nad nią taras dawniej z balustradą a obecnie oszklony i zadaszony.